Op het perceel staan twee schuren en een woonhuis die dateren uit de 18e eeuw. Het geheel is opgenomen op de erfgoedinventaris. In de schuur langs de straatzijde wordt een nieuwe woonunit gecreëerd volgens het ‘box-in-box’-principe. Hierbij wordt er een geïsoleerd volume geplaatst binnen de schuur dat structureel onafhankelijk is van de bestaande constructie. Zo wordt er geen extra belasting gelegd op de bestaande spanten en fungeert de schuur louter als wind- en waterdichte schil voor de woning. De oude bakstenen muren van de buitenschil blijven dus zichtbaar vanuit de woning. Deze offset van het nieuwe volume t.o.v. de schuur zorgt voor een deels overdekte buitenruimte die het binnen-buiten-gevoel versterkt. Bovendien ontstaat er op deze manier een zonnewering en is er voldoende privacy t.o.v. de gemeenschappelijke binnentuin.
De benedenverdieping werd ingericht met het oog op ‘levensloopbestendig wonen’ dat er enkel daar geleefd zou kunnen worden. Boven wordt een polyvalente ruimte met twee slaapnissen voor kinderen voorzien. De nieuwe dakkapel wordt uitgelijnd met de bestaande poort.
